საქართველოში საშუალო ხელფასი 2 389 ლარამდე გაიზარდა

2026 წლის II კვარტალში დაქირავებით დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი წლიურად 8.0%-ით გაიზარდა. თუმცა სექტორებს, რეგიონებსა და სქესებს შორის განსხვავებები კვლავ ფართოა, ამიტომ ერთი საშუალო მაჩვენებელი შრომის ბაზრის სრულ სურათს ვერ აღწერს.

საქართველოში საშუალო ხელფასი 2 389 ლარამდე გაიზარდა

მთავარი:

2026 წლის II კვარტალში საქართველოში დაქირავებით დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი გასული წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 8.0%-ით, ანუ 177.3 ლარით, გაიზარდა და 2 389.3 ლარი შეადგინა. ეს ზრდა ოფიციალურ საშუალო მაჩვენებელში ჩანს, თუმცა ის არ ნიშნავს, რომ ყველა დასაქმებულის ანაზღაურება ერთნაირი ტემპით გაიზარდა.

მონაცემები აჩვენებს, რომ ხელფასების ზრდა ყველაზე მაღალი ანაზღაურების მქონე დარგებშია კონცენტრირებული, ხოლო სქესისა და რეგიონების მიხედვით სხვაობა კვლავ მნიშვნელოვანია. ამიტომ 2 389.3 ლარი უნდა წავიკითხოთ როგორც ქვეყნის მასშტაბის საშუალო, და არა როგორც ტიპური ხელფასი ყველა დასაქმებულისთვის.

მაჩვენებელი: 2026 წლის II კვარტალი: წლიური ცვლილება: რას აჩვენებს?
საშუალო ხელფასი საქართველოში 2 389.3 ლარი +177.3 ლარი / +8.0% საერთო საშუალო
ქალები 1 927.0 ლარი +157.5 ლარი / +8.9% ქვეყნის საშუალოზე ნაკლები
კაცები 2 856.4 ლარი +200.5 ლარი / +7.6% ქვეყნის საშუალოზე მეტი
ბიზნეს სექტორი 2 471.5 ლარი +153.8 ლარი / +6.6% საერთო საშუალოზე მეტი
არასამეწარმეო და საფინანსო სექტორი 2 239.0 ლარი +215.0 ლარი / +10.6% წლიური ზრდა უფრო მაღალია

წყარო: საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური, 2026 წლის II კვარტლის ხელფასების ოფიციალური რელიზი.

ზრდა ერთნაირი არ არის ყველა სექტორში:

საქმიანობის სახეების მიხედვით საშუალო ხელფასის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი ინფორმაციისა და კომუნიკაციის სფეროში დაფიქსირდა. შემდეგ მოდის საფინანსო და სადაზღვევო საქმიანობები, მშენებლობა და პროფესიული, სამეცნიერო და ტექნიკური საქმიანობები.

საქმიანობის სფერო: საშუალო ხელფასი: წლიური ცვლილება: საერთო საშუალოსთან შედარება:
ინფორმაცია და კომუნიკაცია 4 400.4 ლარი +5.4% დაახლოებით 1.8-ჯერ მეტი
საფინანსო და სადაზღვევო საქმიანობები 4 074.1 ლარი +9.2% დაახლოებით 1.7-ჯერ მეტი
მშენებლობა 3 496.6 ლარი +0.8% დაახლოებით 1.5-ჯერ მეტი
პროფესიული, სამეცნიერო და ტექნიკური საქმიანობები 3 304.8 ლარი +10.3% დაახლოებით 1.4-ჯერ მეტი

შედარება საერთო საშუალოსთან გამოთვლილია 2 389.3 ლარის საფუძველზე და დამრგვალებულია.

ინფორმაციისა და კომუნიკაციის სფეროში საშუალო ხელფასი ქვეყნის საერთო მაჩვენებელს დაახლოებით 2 011 ლარით აღემატებოდა. ეს განსხვავება აჩვენებს, რომ ქვეყნის საშუალო ხელფასზე გავლენას ახდენს მაღალანაზღაურებადი დარგების წილი და მათი დასაქმების სტრუქტურა.

მაღალანაზღაურებადი დარგები საერთო საშუალოს მნიშვნელოვნად აღემატება:

ბიზნეს სექტორში დაქირავებით დასაქმებულთა საშუალო ხელფასმა 2 471.5 ლარი შეადგინა, რაც წლიურად 6.6%-იანი ზრდაა. ამ სექტორში ყველაზე მაღალი ანაზღაურება ინფორმაციისა და კომუნიკაციის სფეროში დაფიქსირდა – 4 463.9 ლარი, ხოლო პროფესიულ, სამეცნიერო და ტექნიკურ საქმიანობებში – 3 693.0 ლარი.

არასამეწარმეო და საფინანსო სექტორში საშუალო ხელფასი 2 239.0 ლარი იყო და წლიურად 10.6%-ით გაიზარდა. ამ სექტორში შედარებით მაღალი ხელფასი საფინანსო და სადაზღვევო საქმიანობებში დაფიქსირდა. ბიზნეს და არასამეწარმეო სექტორებს შორის განსხვავებული ზრდის ტემპი აჩვენებს, რომ ხელფასების საერთო ცვლილება მხოლოდ კერძო კომპანიების მდგომარეობით არ განისაზღვრება.

გენდერული ნიშნით ანაზღაურების სხვაობა კვლავ მაღალია:

2026 წლის II კვარტალში ქალების საშუალო ხელფასი 1 927.0 ლარი, ხოლო მამაკაცების – 2 856.4 ლარი იყო. სხვაობა 929.4 ლარს შეადგენდა, რაც მამაკაცების საშუალო ხელფასის დაახლოებით 48.2%-იან უპირატესობას ნიშნავს ქალების მაჩვენებელთან შედარებით.

ქალების საშუალო ხელფასი წლიურად 157.5 ლარით, ანუ 8.9%-ით გაიზარდა. მამაკაცების შემთხვევაში ზრდა 200.5 ლარი, ანუ 7.6% იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ქალების პროცენტული ზრდა უფრო მაღალია, აბსოლუტური თანხით კაცების ხელფასი უფრო მეტად გაიზარდა. საქსტატის მონაცემებით, საქმიანობის სახეების მიხედვით მამაკაცების საშუალო ხელფასი ყველა სექტორში აღემატებოდა ქალების საშუალო ხელფასს.

სქესი: საშუალო ხელფასი: წლიური მატება: სხვაობა ქალების მაჩვენებელთან:
ქალები 1 927.0 ლარი +157.5 ლარი / +8.9% საბაზისო მაჩვენებელი
კაცები 2 856.4 ლარი +200.5 ლარი / +7.6% +929.4 ლარი / +48.2%

სქესებს შორის პროცენტული სხვაობა გამოთვლილია ოფიციალური საშუალო ხელფასების საფუძველზე.

რეგიონული განსხვავება კიდევ უფრო მკვეთრია:

რეგიონების მიხედვით ყველაზე მაღალი საშუალო ხელფასი თბილისში – 2 758.5 ლარი, ხოლო მცხეთა-მთიანეთში – 2 279.8 ლარი დაფიქსირდა. თბილისში მაჩვენებელი ქვეყნის საშუალო ხელფასზე 369.2 ლარით, ანუ დაახლოებით 15.5%-ით მაღალი იყო.

ყველაზე დაბალი მაჩვენებელი რაჭა-ლეჩხუმსა და ქვემო სვანეთში დაფიქსირდა – 1 235.4 ლარი. ეს ქვეყნის საშუალო ხელფასზე 1 153.9 ლარით ნაკლებია. რეგიონული სხვაობა აჩვენებს, რომ დასაქმების ადგილი და ეკონომიკური საქმიანობის გეოგრაფიული კონცენტრაცია ხელფასის საერთო სურათზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს.

რეგიონი: საშუალო ხელფასი: ქვეყნის საშუალოსთან შედარება:
ქ. თბილისი 2 758.5 ლარი +369.2 ლარი
მცხეთა-მთიანეთი 2 279.8 ლარი −109.5 ლარი
აჭარის ა.რ. 2 082.8 ლარი −306.5 ლარი
ქვემო ქართლი 2 067.0 ლარი −322.3 ლარი
სამეგრელო-ზემო სვანეთი 1 653.5 ლარი −735.8 ლარი
გურია 1 616.7 ლარი −772.6 ლარი
იმერეთი 1 592.3 ლარი −797.0 ლარი
შიდა ქართლი 1 592.1 ლარი −797.2 ლარი
კახეთი 1 506.3 ლარი −883.0 ლარი
სამცხე-ჯავახეთი 1 473.6 ლარი −915.7 ლარი
რაჭა-ლეჩხუმი და ქვემო სვანეთი 1 235.4 ლარი −1 153.9 ლარი

შენიშვნა: ზოგიერთი საწარმო და ორგანიზაცია რეგიონებში წარმოდგენილია სათაო ოფისის ადგილმდებარეობის მიხედვით.

რას ნიშნავს ეს ქართული ბიზნესისთვის?

ქართული ბიზნესისთვის საშუალო ხელფასის 8.0%-იანი ზრდა ორ მიმართულებას აჩვენებს. ერთი მხრივ, დამსაქმებლებისთვის იზრდება შრომის ანაზღაურებასთან დაკავშირებული ხარჯი, განსაკუთრებით იმ დარგებში, სადაც კვალიფიციურ კადრებზე მოთხოვნა მაღალია. მეორე მხრივ, დასაქმებულთა ნომინალური შემოსავლების ზრდამ შეიძლება გააძლიეროს შინამეურნეობების მოთხოვნა საქონელსა და მომსახურებაზე.

თუმცა ნომინალური ხელფასის ზრდა ავტომატურად არ ნიშნავს რეალური მსყიდველობითი უნარის იმავე ტემპით გაუმჯობესებას. ამის დასადგენად ხელფასის მონაცემი ინფლაციის ცვლილებას უნდა შევადაროთ. ასევე, საშუალო ხელფასი არ აჩვენებს მედიანურ ანაზღაურებას, დაბალ და მაღალ ხელფასებს შორის განაწილებას ან დასაქმებულთა რაოდენობის ცვლილებას.

ბიზნესის დაგეგმვისთვის ამიტომ უფრო სასარგებლოა არა მხოლოდ ქვეყნის საერთო საშუალოს, არამედ სექტორის, რეგიონისა და დასაქმებულთა სტრუქტურის ერთობლივად შეფასება. ერთიანი სახელფასო მაჩვენებელი შეიძლება გაიზარდოს მაღალანაზღაურებადი დარგების გაფართოების გამო, მაშინაც კი, თუ სხვა სექტორებში ცვლილება უფრო მცირეა.

რატომ არ უნდა განვიხილოთ საშუალო ხელფასი, როგორც ყველა დასაქმებულის შემოსავალი?

  • საშუალო მაჩვენებელი შეიძლება გაიზარდოს მაშინაც, როცა დასაქმებულთა დიდი ნაწილის ხელფასი შედარებით ნელა იცვლება.
  • მაღალანაზღაურებადი დარგების წილი საერთო დასაქმებაში გავლენას ახდენს ქვეყნის საშუალო ხელფასზე.
  • რეგიონული მონაცემები სათაო ოფისის ადგილმდებარეობას უკავშირდება და ყოველთვის არ ასახავს სამუშაოს ფაქტობრივ ადგილს.
  • ნომინალური ზრდა არ გვიჩვენებს, რამდენად შეიცვალა ხელფასი ფასების დონის გათვალისწინებით.

რა უნდა გავიგოთ შემდეგი მონაცემებიდან?

შემდეგი შეფასებისთვის მნიშვნელოვანი იქნება რეალური ხელფასის, მედიანური ანაზღაურების, დასაქმებულთა რაოდენობისა და შრომის პროდუქტიულობის ერთობლივი ანალიზი. ეს მონაცემები დაგვეხმარება გავარჩიოთ, რამდენად ფართოდ ვრცელდება ხელფასების ზრდა და რამდენად არის იგი დაკავშირებული მხოლოდ ცალკეული მაღალანაზღაურებადი დარგების გაფართოებასთან.

ასევე მნიშვნელოვანია, გაგრძელდება თუ არა ზრდა იმ სექტორებში, რომლებშიც საშუალო ხელფასი ქვეყნის მაჩვენებელზე დაბალია. თუ ზრდა უფრო ფართო სექტორულ და რეგიონულ ჯგუფებზე გავრცელდა, მისი გავლენა შინამეურნეობების შემოსავალსა და შიდა მოთხოვნაზე უფრო თანაბარი იქნება.

დასკვნა:

2026 წლის II კვარტალში საქართველოში დაქირავებით დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი 2 389.3 ლარამდე გაიზარდა და წლიურმა მატებამ 8.0% შეადგინა. ყველაზე მაღალი ანაზღაურება ინფორმაციისა და კომუნიკაციის, საფინანსო და სადაზღვევო, მშენებლობისა და პროფესიული საქმიანობის სფეროებში დაფიქსირდა.

მთავარი სურათი ზრდასთან ერთად განსხვავებებსაც აჩვენებს. კაცების საშუალო ხელფასი ქალების მაჩვენებელზე 929.4 ლარით მეტი იყო, თბილისი კი რეგიონებს შორის ლიდერობდა. ამიტომ 2 389 ლარი საქართველოს შრომის ბაზრის მნიშვნელოვანი, მაგრამ არასრული მაჩვენებელია. მისი სწორად წაკითხვა მოითხოვს სექტორულ, რეგიონულ, სქესობრივ და ინფლაციაზე შესწორებულ მონაცემებთან ერთად განხილვას.

მონაცემები და ძირითადი წყაროები:

საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური – დაქირავებით დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი, 2026 წლის II კვარტალი, ოფიციალური რელიზი, 15 სექტემბერი 2026.

საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური – ხელფასების მონაცემთა მოდული, მათ შორის საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი, საქმიანობის სახეების, სქესის, სექტორებისა და რეგიონების მიხედვით.

სტატიაში გამოყენებული ძირითადი მაჩვენებლები და წარმოებული შედარებები ეფუძნება საქსტატის 2026 წლის II კვარტლის ოფიციალურ მონაცემებს. ყველა დამატებითი სხვაობა და თანაფარდობა გამოთვლილია გამოქვეყნებული მაჩვენებლების საფუძველზე და დამრგვალებულია.

მომზადებულია BTU-ის აკადემიური გუნდისა და BTUAI მკვლევართა გუნდის მიერ, თბილისი, საქართველო.